Hodowca zwierząt pracujący na własne potrzeby zajmuje się codzienną opieką nad inwentarzem w celu pozyskania żywności lub surowców dla swojej rodziny. Do jego głównych zadań należy zapewnienie odpowiedniego dobrostanu zwierząt poprzez regularne karmienie, pojenie oraz utrzymywanie higieny w miejscach ich bytowania. Musi on posiadać szeroką wiedzę z zakresu podstawowej zootechniki oraz specyficznych wymagań bytowych konkretnych gatunków hodowlanych. Osoba ta nieustannie monitoruje stan zdrowia podopiecznych i podejmuje samodzielne działania profilaktyczne lub interwencyjne w razie potrzeby. Zakres obowiązków obejmuje również sprawne zarządzanie zapasami paszy, planowanie naturalnego rozrodu oraz przygotowywanie produktów pochodzenia zwierzęcego do bezpośredniego spożycia. Kompetencje hodowcy łączą w sobie dużą dozę cierpliwości, sprawność fizyczną oraz umiejętność wnikliwej obserwacji naturalnych potrzeb zwierząt.
Inne neutralne płciowo nazwy stanowiska Hodowca zwierząt na własne potrzeby:
- Osobatywa: Osoba hodująca na własne potrzeby
- Nazwa symetryczna: Hodowca/Hodowczyni zwierząt na własne potrzeby
- Nazwa funkcjonalna: Osoba odpowiedzialna za chów przyzagrodowy
- Dukatyw: Hodowcu
- Nazwa bezosobowa: Chów zwierząt – stanowisko hodowlane
Hodowca zwierząt na własne potrzeby na wesoło:
- Pasterz/Pasterka Własnego Talerza- bo dba o to, by droga od zagrody do stołu była jak najkrótsza i najwyższej jakości.
- Dyrektor Generalny Kurnika i Okolic - nadaje powagi codziennemu doglądaniu inwentarza na małą, domową skalę.
- Mecenas Dobrostanu Przyzagrodowego - dla kogoś, kto traktuje kury i kozy jak najważniejszych klientów swojej żywnościowej kancelarii.